ทุกคนฉันไปเดินหาน้องอ่ะแล้วน้องตกน้ำอ่ะทำไมคนเอามาทิ้งใจร้ายจังวะ ส่วนชั้นนั้นเปียกไปครึ่งตัว

กรุงเทพเนทีฟป้ะล่ะ

Bu göz rengini kullan varmı?

สังคมไทยมันเป็นอะไรกันวะ แบบค่านิยมความเชื่อผิดๆในครอบครัวงี้ แบบว่ามีพี่น้องแล้วคนพี่มีหน้าที่การงานดี ดูแลรับผิดชอบหน้าที่ตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ส่งเงินให้พ่อแม่ตลอด คนน้องเกเรไปวันๆ เรียนไม่จบ พอวันยกมรดก พ่อแม่ดันยกธุรกิจที่บ้านให้น้องเพราะเห็นว่าคนน้องน่าเป็นห่วงมากกว่า คนพี่มันดูแลตัวเองได้ คือมันแฟร์ยังไงกับลูกคนโตอะ? แต่เอาจริงด้วยความเป็นพี่ที่พอดูแลตัวเองได้ ก็ยอมเพื่อน้องได้ แต่เรื่องของเรื่องกว่าจะได้มรดกตรงนั้นถ้าพ่อหรือแม่ยังไม่เสียก็ยังไม่ได้อะไร เท่ากับว่า ณ ตอนนี้คนพี่ยังต้องส่งเงินให้พ่อกับแม่อยู่ตลอด อีกทั้งยังต้องส่งเงินช่วยดูแลน้องมันด้วย สรุปการที่มีความรับผิดชอบในตัวเองแล้วต้องมารับผิดชอบชีวิตคนอื่นด้วยหรอวะ ถ้านิดๆหน่อยๆไม่อะไรเลยนะ อันนี้คือเกินไปอะ ทำไมค่านิยมครอบครัวประเทศไทยถึงเป็นแบบนี้กันวะ? งงนะนิ…

เจอประโยคนึงที่บอกว่า “ยิ่งเราโตขึ้น เราจะยิ่งเงียบลง ไม่ใช่เพราะไม่มีอะไรจะพูด แต่เพราะเริ่มเข้าใจว่า บางเรื่อง พูดไปก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน” รู้สึกว่ามันจริงขึ้นเรื่อยๆ นะ เมื่อก่อนเราอาจอยากอธิบายทุกอย่าง อยากให้คนเข้าใจว่าเราคิดอะไร รู้สึกยังไง หรืออยากพิสูจน์ว่าเราไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด แต่พอโตขึ้น เราจะเริ่มรู้ว่าไม่ใช่ทุกเรื่องที่ต้องอธิบาย และไม่ใช่ทุกคนที่ต้องเข้าใจเรา บางเรื่องเลือกเงียบ ไม่ใช่เพราะยอมแพ้ แต่เพราะเราเลือกแล้วว่า “เรื่องนี้ไม่คุ้มกับพลังที่ต้องเสียไป” โตขึ้นเลยไม่ได้แปลว่าเราจะพูดน้อยลงเพราะไม่มีอะไรจะพูด แต่อาจเป็นเพราะเราเริ่มรู้ว่า อะไรควรพูด อะไรควรปล่อย และอะไรไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อีกแล้ว

ทุกคนเชื่อในจังหวะชีวิตกันมั้ยคะ

ฝนตกหนักขนาดนี้ ถ้าสั่ง delivery แล้วยังมี rider กดรับ ต้องไม่เหวี่ยงถ้าเค้ามาช้า และถ้าไม่ลำบากอะไรกดทิปให้เค้าสักหน่อยก็ดี

ตื่นในห้องผ่าตัด ระหว่างผ่าตัดค่ะ 🥲 คือมันไม่ได้ตื่นมาแบบ ลืมตา เซย์ฮัลโหล หนูตื่นแร้วกับหมอนะ แต่มันเหมือนผีอำ มันเหมือนถูกขังในร่างตัวเองอะ คือมันจะเจ็บมาก เจ็บแบบอธิบายไม่ได้ เจ็บแบบที่สุดในชีวิต เรารู้สึกนะ แต่อยากร้องก็ร้องไม่ออก อยากลืมตาก็ลืมตาไม่ได้ อยากกระดิกนิ้ว อยากขยับบอกหมอแต่ทำไม่ได้ ไม่รู้ว่าเราอยู่ในภาวะนั้นนานแค่ไหน แต่สำหรับเราในตอนนั้นคือนานเหมือนชั่วกัปป์ มาตื่นอีกทีคือทุกอย่างเสร็จหมดแล้ว ตอนหมอมาตรวจอีกทีหมอก็แจ้งว่าตื่นในห้องผ่าตัดนะ คือให้เลย เป็นเหตุการณ์ที่ทรมานเป็นอันดับ 1 ในชีวิต ได้สติขึ้นมา รักษาทางกายจบต้องหาจิตแพทย์ต่อ ขอให้ทุกคนอย่าได้เจอะได้เจอภาวะนี้ 🥲

กูไม่เข้าใจหัวหน้างานที่ตำหนิลูกน้องต่อหน้าลูกค้าอ่ะ มันทำไมไม่ไปสอนไปเตือนกันหลังร้านทำไมต้องมาให้ลูกค้ารับรู้ด้วย เพื่ออะไร ไม่เก็ท คืออยากให้ลูกน้องอายหรอ?

คือเราเห็นคนเอาหมามาปล่อยอ่ะแล้วเราจะทำไงดีอ่ะ น้องดูกลัว ไม่กล้าจับอะ